Hoe word het karakter van een mens gevormd?

Hoe kom ik hier nu zo op...
Nou de laatste tijd heb ik het idee dat mijn eigen karakter nogal aan het veranderen is en daardoor ben ik op het internet gaan rondkijken over het hoe en wat en ook meer op een psychologische manier naar karakters van anderen gaan kijken.

Hieronder een paar vragen die ik mezelf wel eens afvraag
Waarom zijn wij allemaal zo verschillend?
Ligt het van te voren vast / valt het te voorspellen hoe het
karakter van een mens zich ontwikkelt.
Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende wensen.
De één kan ergens van genieten waar een ander van moet gruwelen.
Hoe komt het dat de één rechts stemt en rechtse ideeën heeft en de
ander links stemt en linkse ideeën heeft?
Waarom interesseert politiek een derde bijvoorbeeld helemaal niets?
Waarom is de ene mens wel maatschappelijk betrokken en de ander niet.
Ligt je karakter al vast bij de geboorte?
Zit je persoonlijkheid in je hersenen?
Al eeuwen wordt gespeculeerd over de vorming van het karakter.
Zelf ben ik van mening dat je karakter grotendeels bepaald is door je omgeving, opvoeding en genetische aanleg!

We worden allemaal geboren met een bepaald temperament (introvert of extrovert).
Dit deel van ons karakter kunnen we niet veranderen, wel disciplineren!
Onze karaktereigenschappen daarentegen kunnen wel gevormd worden.
Talent is een gave, maar karakter is een keuze.
Door de keuzes die we maken wordt ons karakter gevormd.
Hoe getalenteerd we ook zijn als mens kunnen we nooit boven ons karakter uitstijgen.
Aan de hand van onze levenservaringen wordt je ermee geconfronteerd of gemotiveerd in je karakter!

Actief of passief karakter..??
Iemand die elke avond van huis is noemen we „actief”,
iemand die elke avond thuis op de bank zit noemen we „passief”.
Tenminste zo is de populaire definitie van deze woorden.
Maar dit is niet de definitie uit de tijd van de klassieke filosofen: als je dingen aan het doen bent betekent dit niet automatisch dat je daarmee „actief” bent en omgekeerd als je niet beweegt hoeft dit niet automatisch te betekenen dat je
„passief” bent.

Wat de juiste definitie van deze woorden betreft laat ik dat over aan de Dikke
woordenboek van Van Dale,
definitie actief: werkzaam, met daden, bedrijvend.
Definitie passief: niet actief, lijdend.
Wat betreft de juiste definitie van deze woorden laat ook het
woordenboek van Van Dale ons helaas in de steek.

Persoonlijk vind ik dat actief betekent dat je de dingen doet die je doet uit eigen
initatief, terwijl passief betekent dat je deze dingen doet
als reaktie op iets of iemand.

Conclusie:
Een mens denkt dat 'ie een produkt is van zijn/haar verleden, maar een mens is een produkt van de toekomst waar hij/zij naar toe dient te leven.
Als je je laat vormen door je verleden, voeg je er voor jezelf een betekenis aan toe dat het verleden die er NIET is (al lijkt dat vaak wel zo).
Het gaat erom dat je je verleden niet als ballast mee de toekomst moet innemen hoewel dat heel moeilijk is om niet te doen.
Als je dat wel doet, wordt je toekomst net als je verleden en blijf je leventje
in dat bekende vicieuze cirkeltje rondgaan waardoor je al snel een passief karakter hebt.

To be continued.